• Euskara
 

 liño, -oa; liñu, linu, lino 



  • Ahoskera
    líñoa; líñue
  • Esanahia Botanikan, linoa. (Linum bienne). Liñu (Zeanuri). Landare honetatik ateratako zuntzekaz ehuna egiten da. Lehenagoko ehungintza ardilana eta linoan onarritzen zan; lino finuagaz be egiten zan burukoa (XVI. mendean emakumezkoek buruan ipinten eben txanoa). 
  • Adibidea "Liñua badot baye / ondo iruteko, / andra ardozaleak / ez dau ondo irungo" (Zeanuriko koplea) | Linuagaz egiten zan haria, etxean amama izaten zan hariginen ibilten zana. 
  • Erderetako ordaina
    lino bravo