jentil 

  • Ahoskera jentílek, yentílek 
  • Kat. gramatikala iz..
    2.- adj..
    3.- iz.
     
  • Esanahia Mitologian, izaki erraldoiak. (pluralez erabilten da gehienbat).
    2.- Erlijino kristinaua praktikatzen ez ebana..
    3.- Pertsona gaiztoa (gaueko lapurra), gizona orokorrean.
     
  • Euskara batukoa JENTIL.
    2.- FEDEGABE(KO)
     
  • Adibidea Jentilen antzekoak dira Irlandako iparraldean kontetan diran mitoetako erraldoiak. .
    2.- "... betoz diño lenengo judeguen ganera, gero barriz jentil fede bagearen ganean". (P. A. Añibarro) | "... jentilen bihozgogorra / berrien-berri azotatu euren bihoz gogorra...". (Santa Ageda koplea. [zatia]) (Zeanurin jasoa).
    3.- "Arranotsa entzun Kubulun eta esan jentilak dabiz hor". (Lamindaon jasoa)
     
  • Gaztelania  
  • Azpisarrena jentil-bola
    jentil-etxe
    Jentiletxe
    Jentilzubi
     

Bilaketa

Bilatu