ideko; idiko, ideako 

  • Ahoskera ídekoa, idíkoa 
  • Kat. gramatikala izlg. 
  • Esanahia Antza, ide handia daukana. Adinean, nortasunean, izakeran... antzekoa izan. (genitibo kasua aurrean daroa) (berba zaharra) 
  • Euskara batukoa KIDEKO 
  • Adibidea "Gizona ez da bakarrik bizitzeko sortu, bere idekoakaz batzartuta baño". (J. G. Ibargutxi) | "-Senartxo, jagi agudo eta zoaz izikoagana, jaungoiko maitearen ideko izan gura dot eta". (ipuina) (I. Larrakoetxea) | "Migel d'auren ideako koadrillea". (Zeberion jasoa) 
  • Gaztelania  
  • Azpisarrena  

Bilaketa

Bilatu