mamarro; mamorro, mamorru 

  • Ahoskera mamarróa 
  • Kat. gramatikala iz..
    2.- iz..
    3.- iz.
     
  • Esanahia Kokoa, umeak bildurtzeko aitatzen dan pertsona bildurgarria, mozorrotua gehienetan. (Azkuek jasoa).
    2.- Lurpeko edozein har edo intsektu: lupua, esate baterako..
    3.- Lehenagokoen esanetan, buruan edo belarri barruan har (mamarro) bat egoan, eta honek belarrirainoko mina eragiten eban.
     
  • Euskara batukoa TXITXIRRI.
    2.- ZOMORRO
     
  • Adibidea .
    2.- [San Juan gaueko bertsoa:] "... Aberastasunik andiena / dalako esku txarretan, / mamarro gaizto guztiak erre / gaur gabeko sugarretan". (B. Pujana) | Mamorruak harrapetan ibili gozana..
    3.- Belarria soinuka dabilenean, Arratian mamorroa egarri zala uste zan lehenago. | "Ori dekie buruen da ganera mamarroa, da arexek mamarroak erabilten ditu bueltaka". (Zeanurin jasoa)
     
  • Gaztelania  
  • Azpisarrena  

Bilaketa

Iniciar la búsqueda