kako 

  • Ahoskera kakóa 
  • Kat. gramatikala iz..
    2.- adj..
    3.- iz..
    4.- iz..
    5.- iz.
     
  • Esanahia Satsari tiratzeko, hortz bi (hiru-lau beste batzuk) dituan kirten luzedun burdinazko tresnea..
    2.- Zuzena barik makoa dana. (B. Larrakoetxea).
    3.- Arazo edo gai baten inguruko muina, garantzitsuena.
    4.- Gauzak eskegiteko burdinazko punta bihorra..
    5.- Proiektu edo asmo bati ipinten jakon eragozpena.
     
  • Euskara batukoa HORTZBIKO.
    2.- KRAKO.
    3.- GAKO.
    4.- MAKO, TXINGET.
    5.- OZTOPO
     
  • Adibidea "Kakoa dok, onik punte biok... luseak dekosena da besteti ojea". (Diman jasoa).
    4.- "¿Zetarako dan kako au? Bear eztanean esne iriskia txabolako kako batetik eskegiteko...". (B. Larrakoetxea) | "Aita ta ama tabernan dagoz, / ama ta alaba jokoan; / barriro be ez da faltako / erropa zarra kakoan". (Zeberioko kantea).
    5.- Asunto hori kako handi betekoa da.
     
  • Gaztelania  
  • Azpisarrena kako-atxur
    kakoa ipini
     

Bilaketa

Iniciar la búsqueda