harrate; arrate 

  • Ahoskera arratéa 
  • Kat. gramatikala iz..
    2.- iz.
     
  • Esanahia Mendien arteko pasabidea, portua; haran batetik beste batera pasatzeko altuari txikiena daukan ganea..
    2.- Gaur egun edozein solo hesituari esaten jakon arren jatorriz, harrizko hesi ateduna zan. Kobazulokoa edo arantza-hesiz egindakoak be harrateak dira.
     
  • Euskara batukoa .
    2.- HARRATE
     
  • Adibidea "Azpian dago etsaiarentzat / ona sartzeko arrate". (F. Atutxa Bikarregi).
    2.- "Baltzolako kobako arratean...". ("Bargondiko anai bien" ipuina. Patxi Bilbao, Dima)
     
  • Gaztelania  
  • Azpisarrena  

Bilaketa

Iniciar la búsqueda